Σας στέλνω μια εικόνα που εμφανίζεται στο βιβλίο Symbola divina & humana pontificum, imperatorum, regum ─«ΘΕΪΚΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΠΟΝΤΙΦΙΚΩΝ, ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΩΝ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΩΝ»─, που εκδόθηκε το 1601 στην Πράγα.
Πρέπει να νεκρώσουμε και να αποσυνθέσουμε αυτή τη γη, γεγονός που αντιστοιχεί με το να σκοτώσουμε το γρύπα και να ψαρέψουμε το ψάρι ή να διαχωρίσουμε τη φωτιά από τη γη, το λεπτό από το χονδροειδές «ήπια και με μεγάλη επιδεξιότητα και σωφροσύνη», όπως διδάσκει ο Ερμής στον Σμαραγδένιο Πίνακα του. […]
Λέγεται ότι η αλχημιστική τέχνη είναι κάτι που απαιτεί πολλή υπομονή και τον σύμμαχό της, την επιμονή.
Είναι το εξώφυλλο ενός βιβλίου που εκδόθηκε στο Λονδίνο το 1690 με τίτλο Aphorismi Urbigerani. Αυτή η γκραβούρα μας παραπέμπει και πάλι στη μελέτη του Ιερού ΑΡΚΑΝΟ A.Z.F. και των αλχημιστικών του συνακολούθων.
Αυτή η γκραβούρα, υπομονετικέ/ή αναγνώστη/ρια, μας φέρνει στο μυαλό ένα από τα πιο πολύτιμα σύμβολα της Αλχημείας: Τον Υδράργυρο των σοφών.
Σας στέλνω αυτή τη φορά δύο εμβλήματα από το ίδιο βιβλίο: Selectorum emblematum, με κείμενο στα λατινικά και στα αρχαία γαλλικά.
Στο κέντρο βλέπουμε μια φτερωτή γυναικεία μορφή πάνω σε μια άγκυρα, με ένα στεφάνι δάφνης στο κεφάλι, που σπέρνει σιτάρι και δείχνει τον ουρανό. Αναμφισβήτητα, η γυναίκα αυτή είναι η ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΜΗΤΕΡΑ ΦΥΣΗ ─γι’ αυτό και φοράει δάφνες στο κεφάλι της─, και στα πόδια της βρίσκεται η ΑΓΚΥΡΑ που, εκτός από την αλληγορία των τριών πρωταρχικών δυνάμεων, αντιπροσωπεύει στη Μασονία το τέλος του ερμητικού έργου.
Για να βιώσουμε την ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ θα χρειαστεί να προδοθούμε ─εξ ου και ο σάκος με τα νομίσματα─, να βιώσουμε τα τρία καρφιά του σταυρού του λυτρωτή, να υποφέρουμε το ακάνθινο στεφάνι σε κάθε βήμα της διαδρομής μας, να γίνουμε θύματα της αυθάδειας του Εγώ, θα πρέπει να αποκτήσουμε τη χριστική θέληση κλπ. κλπ. κλπ.
Είμαι στην ευχάριστη θέση να σας στείλω μερικά λόγια για την Αφροδίτη, τον Πάνα και τον Έρωτα. Για να εμβαθύνει όμως κανείς σε αυτό το θέμα της ελληνικής μυθολογίας, είναι απαραίτητο να γνωρίζει τα Γνωστικά μυστήρια, διότι διαφορετικά τα πάντα παραμένουν ανούσιες, διφορούμενες πολυλογίες.
Ο Θεός σαν ΠΑΤΕΡΑΣ είναι ΣΟΦΙΑ. Ο Θεός σαν ΜΗΤΕΡΑ είναι ΑΓΑΠΗ. Ο Θεός σαν Πατέρας κατοικεί στο Μάτι της Σοφίας. Το Μάτι της Σοφίας…









