“Ars nostro spernitur ævo” (Η [ερμητική] τέχνη περιφρονείται στην εποχή μας)

Πολυαγαπημένοι/ες φίλοι/ες:

Αυτή είναι η ένατη γκραβούρα της συλλογής του Daniel Meisner.

ARS NOSTRO SPERNITUR ÆVO είναι ο τίτλος της και μεταφράζεται ως «Η [ερμητική] τέχνη περιφρονείται στην εποχή μας».

Η κεντρική μορφή είναι ένας ηλικιωμένος άνδρας, λόγιος ή καλλιτέχνης, που περπατάει κουβαλώντας στην πλάτη του ένα τεράστιο καλάθι γεμάτο όργανα και εργαλεία: Ένα διαβήτη, ένα γωνιόμετρο, ένα χάρακα, ένα αρχαίο αστρονομικό όργανο που μοιάζει με σταυρό και χρησιμεύει για τον υπολογισμό της απόστασης μεταξύ δύο ουρανίων σωμάτων, μια υδρόγειο σφαίρα κλπ. κλπ.

Στην κρεμασμένη κορδέλα αναγράφεται: VIRES ACQVIRIT EVNDO, που σημαίνει «Αποκτάς δύναμη προχωρώντας». Το υποκείμενο της φράσης πρέπει να είναι ο προσκυνητής που μελετά τα μυστήρια των άστρων.

Στα πόδια του βρίσκεται μια μυλόπετρα και μια βρύση, ενώ στο βάθος διακρίνεται η πόλη Όπενχαϊμ της Γερμανίας. Η μυλόπετρα παραπέμπει στη Φιλοσοφική Λίθο και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο βρίσκεται κοντά στη βρύση που βρίσκεται δίπλα της.

Μια μετάφραση του αρχαίου γερμανικού κειμένου: «Αυτό είναι σίγουρα μεγάλη τιμή, αλλά στις μέρες μας δεν χαίρει ιδιαίτερου σεβασμού. Εκεί όπου υπάρχουν πολλοί μορφωμένοι άνθρωποι και όπου οι ελεύθερες τέχνες ασκούνται με λεπτότητα».

Οι λατινικές λέξεις και η μετάφρασή τους:

Gloria vera haec est; sed nostro spernitur aevo; Aret ubi Clarius, Phocidas unda, latex.

«Αυτή είναι η αληθινή δόξα, αλλά στην εποχή μας περιφρονείται. Το τρεχούμενο νερό, το υγρό, καταναλώνεται εκεί όπου βρίσκεται ο Κλάριος ─ο Απόλλωνας─, ο Φωκέας».

Εδώ πρέπει να διευκρινιστούν δύο πράγματα:

Πρώτον, η λέξη Phocidas δεν υπάρχει. Θα μπορούσε επίσης να είναι φωκίδες, αλλά πρόκειται για ένα δέντρο, ένα είδος αχλαδιάς, που δεν έχει καμία σχέση με το κείμενο. Αν και γραμματικά δεν είναι σωστό, το μόνο λογικό είναι να αναφέρεται στην περιοχή της Φωκίδας, όπου βρισκόταν το ιερό των Δελφών, αφιερωμένο στον Απόλλωνα. Το Clarius είναι ένα χαρακτηριστικό του Απόλλωνα, ο οποίος λατρευόταν σε μια πόλη της Ιωνίας. Έτσι, γίνεται αναφορά σε δύο από τα μεγαλύτερα απολλώνια ιερά του αρχαίου κόσμου.

Το δεύτερο που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι η λέξη latex έχει πολλές σημασίες: νερό, κρασί, λάδι, γάλα, οποιοδήποτε ποτό ή υγρό γενικά. Είναι σαφές ότι αναφέρεται στο υγρό του υδραργύρου.

Το ρήμα areo σημαίνει «καταναλώνεται», «γίνεται άγονο», «στεγνώνει». Όταν ο Ερμής μας κρυσταλλώνεται στην κρυφή μας ανατομία, τότε ολοκληρώνεται η δημιουργία των εσωτερικών μας οχημάτων.

Συνεπώς, η γενική έννοια είναι ότι ο Ερμής καταναλώνεται, αποξηραίνεται μέχρι το σημείο όπου βρίσκεται η λατρεία του θεού Απόλλωνα, συμβόλου του Χριστού, καθώς μόλις κατασκευαστεί η ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΛΙΘΟΣ θα βρισκόμαστε πολύ κοντά στον εσωτερικό Χριστό. Συνεπώς, το μετασχηματιστικό μας έργο θα περάσει πιθανότατα σε δεύτερη μοίρα. Αυτό είναι το σημάδι σύμφωνα με το οποίο η γνώση της ερμητικής τέχνης ήταν ήδη περιφρονημένη, δυστυχώς, ακόμη και εκεί όπου θα έπρεπε να βρίσκονται οι σοφότεροι άνθρωποι, κάτι που συνάδει πλήρως με την αρχαία γερμανική φράση. Η μόρφωση των ημερών μας συνδέεται με τον μάταιο και ανιαρό διανοητισμό σε σχέση με τα πράγματα του Πνεύματος.

Αυτή η γκραβούρα μας οδηγεί σε μια ενδιαφέρουσα σκέψη. Αν ήδη εκείνη την εποχή ─τα χρόνια 1500, 1600 και 1700─ όλα όσα σχετίζονταν με την ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ περιφρονούνταν από τα πλήθη και οι άνθρωποι μόλις άρχιζαν να ενδιαφέρονται για την πνευματική μάθηση, τότε είναι απολύτως φυσιολογικό στις μέρες μας αυτή η περιφρόνηση να έχει ενταθεί ακόμη περισσότερο στην κοινωνία μας. Γι’ αυτό και η Λευκή Αδελφότητα θεωρεί σήμερα ότι στη γενιά των ανθρωποειδών δεν αξίζει πλέον να ανοιχτούν οι πύλες της απελευθέρωσης.

Σας παραδίδω μερικές φράσεις για τους συλλογισμούς σας:

«Ποτέ δεν κουράζεται όποιος εμπιστεύεται».
Κεβέδο

«Η πίστη συνίσταται στο να αποδέχεται κανείς τις διαβεβαιώσεις της ψυχής, ενώ η έλλειψη πίστης στο να τις αρνείται».
‘Εμερσον

«Δεν υπάρχει σοφός χωρίς πίστη».
Τερτυλλιανός

«Ό,τι ακολουθεί άφησε το στους Θεούς».
Οράτιος

«Οι άνθρωποι, όταν έχουν πίστη, είναι ικανοί να κάνουν θαύματα».
Κάρλαϊλ

GLADIUS DEI.
─‘Η ρομφαία του Θεού’─.

KWEN KHAN KHU