Αγαπητοί/ές αναγνώστες και αναγνώστριες:
Είμαι στην ευχάριστη θέση να σας αποστείλω αυτή τη γκραβούρα με τίτλο…
…COGNITIO
Η σκηνή, αλληγορική και μυθολογική, μας παρουσιάζει την έδρα των εννέα μουσών στον Ελικώνα, με επικεφαλής τους θεούς Απόλλωνα -ο οποίος αναγνωρίζεται από τη φωτεινή αύρα και την άρπα του- και την Αθηνά Παλλάδα -η οποία εμφανίζεται στην άνω αριστερή γωνία πάνω σε ένα σύννεφο, με κράνος και δόρυ-.
Οι μούσες απεικονίζονται περιτριγυρισμένες από τα χαρακτηριστικά των τεχνών και των επιστημών: Μουσικά όργανα, μια υδρόγειο, μια πυξίδα, το κηρύκειο του Ερμή, όργανα μέτρησης… Είναι συγκεντρωμένες γύρω από την πηγή της έμπνευσής τους, την πηγή της Ιπποκρήνης. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, από ένα χτύπημα που έδωσε ο Πήγασος στη Γη στο Όρος του Ελικώνα, αναβλύζει αυτή η πηγή που χαρίζει το χάρισμα του τραγουδιού σε όποιον πιει από τα νερά της. Ο Πήγασος ήταν ένα φτερωτό, αδάμαστο άλογο, γεννημένο από το αίμα της Μέδουσας όταν αποκεφαλίστηκε από τον Περσέα. Η Αθηνά, με τη βοήθεια χρυσών χαλιναριών, τον εξημέρωσε και τον χάρισε στον ήρωα Βελλεροφόντη, ώστε να καταστρέψει τη Χίμαιρα που πολιορκούσε την περιοχή της Λυδίας.
Στο κέντρο της σύνθεσης εμφανίζεται επίσης ένας κύκνος, το ιερό ζώο του Απόλλωνα.
Ένα κείμενο στα λατινικά:
Musarum Haec sedes, cu Pallade Praeses Apollo, Queis Sensus doctae promovet Artis Opus.
Μετάφραση: «Αυτή είναι η έδρα των μουσών. Την κυβερνά ο Απόλλωνας μαζί με την Παλλάδα (Αθηνά), χάρη στους οποίους η ευαισθησία προάγει το έργο της επιδεξιας τέχνης».
Κάτω από αυτό το κείμενο εμφανίζονται οι σημειώσεις:
Abraham Trentwet Senior inv. ─invenit─
Cum privileg. S. C. Maj. ─Sacrae Caesareae Maiestatis─
Τι σημαίνουν όλα αυτά, αγαπητοί φίλοι;
Αρχικά, χρειάζεται να ανατρέξουμε στην πηγή όλου αυτού του θέματος. Ας ξεκινήσουμε αναγνωρίζοντας τη Θεϊκή Αθηνά —την εσωτερική Θεϊκή Μητέρα μας—, η οποία, μαζί με τον Απόλλωνα —ζωντανή ενσάρκωση του εσωτερικού μας Χριστού—, κυβερνά τις θεϊκές κατοικίες που ανήκουν στο Αληθινό μας ΕΙΝΑΙ. Ο Γνωστικισμός μας υποδεικνύει ότι οι εννέα μούσες είναι αυτόνομα και αυτοσυνειδητά μέρη του ίδιου μας του ΕΙΝΑΙ και επομένως, όταν ο Πατέρας το επιθυμεί, εκφράζονται στη ψυχική φύση κάθε Μυημένου.
Είναι σαφές ότι καθεμία από αυτές διαθέτει τη δική της ουσιώδη ικανότητα, η οποία μπορεί να εκδηλωθεί ως μουσική, ποίηση, σοφία, επιστήμη κλπ. κλπ. κλπ. Είναι οι μούσες που έχουν εκδηλωθεί μέσα από τα μεγάλα έργα ενός Μπετόβεν, ενός Βελάσκεθ, ενός Μιχαήλ Άγγελου Μπουοναρότι, ενός Λεονάρντο ντα Βίντσι, ενός Θερβάντες, ενός Σαίξπηρ, ενός Νεύτωνα, ενός Μπεκέρ, ενός Ρουμπέν Νταρίο κλπ. κλπ. κλπ.
Από την άλλη πλευρά, πρέπει να επισημάνουμε ότι ο Πήγασος είναι η ζωντανή αλληγορία του ιερού μας Υδράργυρου, και για τον λόγο αυτό, παρότι είναι άγριος, η ευλογημένη μας Stella Maris είναι ικανή να τον δαμάσει, προσδίδοντάς του επίσης, διάφορα δώρα ή δυνάμεις που η ουσία αυτή φέρει στη φύση της. Γι’ αυτό, όταν αυτό το πλάσμα ─ο Πήγασος─ χτυπά με την κλωτσιά του τη Φιλοσοφική μας Γη, τότε αρχίζει να ρέει ένα πολύτιμο νερό ─ο Θειούχος Υδράργυρος─, και όποιος πίνει από αυτό το νερό αποκτά το χάρισμα να μπορεί να ερμηνεύει «τα άσματα της σοφίας».
Ο Πήγασος αναδύεται από τα αλχημιστικά νερά όταν η Μέδουσα ─το ΕΓΩ─ έχει πεθάνει. Γι’ αυτό είναι προικισμένος με «φτερά», καθώς έχει μετατραπεί σε πτητική ύλη αφού γονιμοποιήθηκε από τη φωτιά της Θεϊκής Κυρίας.
Εξίσου σημαντική είναι και η θέση του κύκνου, που αποτελεί το αγαπημένο ζώο του Απόλλωνα. Ο κύκνος, χάρη στην εκθαμβωτική ομορφιά και την άσπιλη λευκότητά του, συμβολίζει την αγνότητα του ένδοξου Κυρίου μας —του Εσωτερικού Χριστού—. Για αυτό τον λόγο τον βλέπουμε να αποτελεί μέρος αυτού του καλλιτεχνικού συνόλου.
Πρέπει να πούμε ότι μόνο ο μυστικός Ερμής μπορεί να σκοτώσει αυτό το τέρας που η μυθολογία αποκαλεί Χίμαιρα.
Η Χίμαιρα προσπαθεί πάντα να κρατά την ανθρωπότητα σε σύγχυση και βυθισμένη σε παράλογα όνειρα. Με άλλα λόγια, ο ανθρώπινος νους είναι αποκοιμισμένος από τις εγωιστικές χίμαιρες, εμποδίζοντας τον άνθρωπο να βιώσει τις ουράνιες αλήθειες των ανώτερων κόσμων της Συνείδησης.
Σε αυτή την υπέροχη καλλιτεχνική γκραβούρα απεικονίζονται οι εννέα μούσες, αν και μία από αυτές βρίσκεται πίσω από μια άλλη που στέκεται κοντά σε ένα δέντρο. Αξίζει να σημειωθεί ότι μία από αυτές είναι ξαπλωμένη στο έδαφος, κρατώντας στα χέρια της μια μάσκα που συμβολίζει το θέατρο με τα δράματα, τις τραγωδίες και τις κωμωδίες του.
Ιδού λοιπόν, αγαπητοί/ές αναγνώστες/ριες, πώς η ερμητική τέχνη έχει σίγουρα τον δικό της τρόπο έκφρασης, αλλά μόνο για όσους είναι γνώστες του θέματος, δηλαδή για όσους είναι σε θέση να διακρίνουν στις εκδηλώσεις της το «μυστικό των μυστικών» του Μεγάλου Έργου.
Για να ολοκληρώσω την περιγραφή μας, σας παραθέτω μερικές φράσεις για συλλογισμό:,
«Η σκέψη είναι ένα μυστήριο, η ομιλία είναι ένα μυστήριο, ο άνθρωπος μια άβυσσος».
Balmes
«Το μυστήριο μας πολιορκεί και ακριβώς αυτό που βλέπουμε και κάνουμε κάθε μέρα είναι αυτό που κρύβει τα περισσότερα μυστήρια».
Amiel
«Η λατρεία είναι ένας υπερβατικός θαυμασμός».
Καρλάιλ
«Οι μύθοι είναι η ψυχή των πράξεων και των αγαπών μας. Δεν μπορούμε να δράσουμε παρά μόνο να κινηθούμε προς ένα φάντασμα. Δεν μπορούμε να αγαπήσουμε παρά μόνο αυτό που πιστεύουμε».
Πωλ Βαλερύ
«Ο αληθινός μυστικιστής συναντά τον Θεό σε όλες τις θρησκείες».
Ιμπν Αραμπί
HIC ET NUNC.
─‘Εδώ και τώρα’─.
KWEN KHAN KHU
