Πρέπει να νεκρώσουμε και να αποσυνθέσουμε αυτή τη γη, γεγονός που αντιστοιχεί με το να σκοτώσουμε το γρύπα και να ψαρέψουμε το ψάρι ή να διαχωρίσουμε τη φωτιά από τη γη, το λεπτό από το χονδροειδές «ήπια και με μεγάλη επιδεξιότητα και σωφροσύνη», όπως διδάσκει ο Ερμής στον Σμαραγδένιο Πίνακα του. […]
Αγαπητέ Δάσκαλε, παρακαλώ επιτρέψτε μου να σας κάνω μερικές ερωτήσεις. Αν και είναι πράγματα που έχετε ήδη εξηγήσει πολλές φορές, θα με βοηθούσε να κάνουμε μια επανάληψη και να λάβω περισσότερα θέματα προς σκέψη από εσάς.
Λέγεται ότι η αλχημιστική τέχνη είναι κάτι που απαιτεί πολλή υπομονή και τον σύμμαχό της, την επιμονή.
Αυτή η γκραβούρα που μας δείχνει τον Salvator Rosa , ζωγράφο και ταυτόχρονα φιλόσοφο, θέλησε να μας παρουσιάσει τις δύο όψεις ενός νομίσματος: Από τη μία πλευρά, τη περιττή, κενή ζωή που λατρεύει τα υλικά αγαθά σαν να ήταν κάτι υπερβατικό. Από την άλλη πλευρά, μας δείχνει ότι το μόνο για το οποίο αξίζει να ζούμε είναι ακριβώς οι αξίες του πνεύματος ─η αδιαφορία για τον θάνατο, η ειλικρίνεια, στην οποία ο ζωγράφος προσφέρει την καρδιά του και τα βαθύτερα συναισθήματά του…─.
Μέσω αυτής της γκραβούρας, ο δημιουργός προσπάθησε να δείξει ότι ο κόσμος μας είχε μια αρχή, όπως θα έχει και ένα τέλος, καθώς και το πώς και το πότε, τα οποία εξετάζονται λεπτομερώς. Σε αυτό προστίθεται ένα Εξαήμερον, ή μια σοβαρή συζήτηση σχετικά με τις αιτίες, τη συνέχεια και τις ιδιότητες των πραγμάτων στη φύση, που παρουσιάζεται ως θέμα σχετικό με το έργο που πραγματοποιήθηκε στις έξι ημέρες της δημιουργίας.
Αλλά εδώ προκύπτει ένα ερώτημα: Τι μπορούμε να κάνουμε για να ξεφύγουμε από την υπεξέλιξη; Απάντηση: Να προσπαθήσουμε να ζήσουμε τη ζωή μας διατηρώντας πάντα μια μόνιμη αυτοπαρατήρηση του εαυτού μας, ή όπως το εξέφρασε ο Αβατάρας μας: «Σαν τον σκοπό σε καιρό πολέμου».
Σε αυτό το μήνυμα, θα ήθελα να σας μεταφέρω μερικές φράσεις του αγαπημένου μας Γκουρού, Α.Δ. Σαμαέλ Αούν Βεόρ, συνοδευόμενες από κάποιες άλλες που έχω συμπεριλάβει σε διάφορα έργα μου σχετικά με τη σημασία της αγιότητας.
Αυτό το βιβλίο γράφτηκε από τον Vincenzo Cartari, έναν Ιταλό μυθογράφο και διπλωμάτη της Αναγέννησης. Η εικόνα απεικονίζει τη Θεά Αντζερόνα, τον Θεό της Σιωπής και τον Θεό Αρποκράτη.
Θα μπορούσαμε να καταλήξουμε στο ακόλουθο συμπέρασμα σχετικά με τα δύο ζευγάρια που αναφέρθηκαν παραπάνω: Ο τρόμος μας κάνει να τρέχουμε να κρυφτούμε, αλλά η ντροπή συγκρατεί αυτή την ορμή του φόβου. Η νωθρότητα περιορίζει τη δράση, αλλά πρέπει να σταματήσει όταν η φτώχεια, που είναι συνέπεια της ίδιας της νωθρότητας, μας αναγκάζει να δράσουμε.
Είναι το εξώφυλλο ενός βιβλίου που εκδόθηκε στο Λονδίνο το 1690 με τίτλο Aphorismi Urbigerani. Αυτή η γκραβούρα μας παραπέμπει και πάλι στη μελέτη του Ιερού ΑΡΚΑΝΟ A.Z.F. και των αλχημιστικών του συνακολούθων.









